جواني ؟!

ماه ميهماني خدا

Sat, 29 Sep 2007 11:33:00 GMT

تفکر ترجمه اي-دكتر پور ازغدي

Fri, 21 Sep 2007 14:06:00 GMT

عنوان مقاله: تفکر ترجمه اي

«نقد با شك، آغاز مي شود و منتقد با بيدار كردن شك، مي كوشد تا پايه هاي «يقين» را استوار كند و امروز «بنيادگرايي ليبرال» با همان جزميت بنيادگرايي ماركسيستي، ساحت تفكر انتقادي و غير ترجمه اي را به تعطيل و تسليم فرا مي خواند. ما در عصر ترجمه و تقليد به سر مي بريم و كساني متفكرتر دانسته مي شوند كه مترجم ترند. جرأت اجتهاد در برابر غرب، از ما سلب شده است اما تمدن سازي بدون برخورد انتقادي با تفكر ترجمه اي، امكان ندارد.

امروز «ترجمه»، در علوم سياسي، اقتصاد، حقوق و حتي ادبيات و الهيات، «تابو»هاي بسياري تراشيده است كه حتي نگاه انتقادي به آنها، جزء محرمات عصر جديد درآمده است. يك ارجاع مطنطن با سلسله سندي هر چه غربي تر، اعتباري بيش از هزار نظريه پردازي بومي و اجتهادي يافته و ظاهراً خلل برنمي دارد زيرا «استاد فرموده» را نمي توان به زير مهميز سوال كشيد!! تأليفات جامعه شناسان، متكلمان، حقوقدانان و فيلسوفان سياسي غرب، در كشورهاي نظير ما بدل به متون مقدس شده اند.

<**ادامه مطلب...**>

بسياري از رجال ما و محافل آكادميك شرق، فكر كردن را كنار گذارده اند و تنها ترجمه مي كنند و اين تحجر جديد به اندازه تحجر قديم، راه «اجتهاد» را بسته است و البته اگر تحجر قديم، راه را بر «اجتهاد» نمي بست، تحجر جديد تجدد غربي، تا اين حد ميدان نمي يافت. تجدد به سبك غرب، چنان حالت ارتدوكسي و جمود به خود گرفته كه رابطه ما با روند «ترجمه»، از رابطه «شاگرد- معلم» نيز تنزل كرده و به رابطه «مريد- مرشد» بدل شده است و حتي انسان هاي با استعداد ما كه قادر به جريان دادن گفتمان هاي جديد در محافل روشنفكري مي شوند، همه استعداد خود را در «تقليد» هر چه شبيه تر با نسخه اصل و در جهت بومي سازي فرهنگ غرب مصروف داشته و خطوط قرمز را قرمزتر كرده اند. كميته هاي ترجمه اي بد اخلاق، تنگ چشم و خودجوشي!! تشكيل شده كه با غربالی ریزبافت، همه آنچه بر خلاف آیات مقدس عصر جدید غرب، منتشر می شود، بیخته و روحیه اجتهاد را سركوب و استهزا می كند كه: «علمی نیست»، «مشخصات آكادمیك و كلاسیك را ندارد»، «به منابع خارجی، ارجاع نداده است»، «لحن ایدئولوژیك دارد» و... حال آن كه اگر معیار یك داوری ایدئولوژیك (به مفهوم «غیرعلمی»)، همانا قضاوت جانب دار و به دور از انصاف باشد، از قضاء، ایدئولوژیك ترین لحن را در غرب گرایان متعصب و مدرنیست های جزم اندیش باید سراغ گرفت. دیگر با متواترات ترجمه ای، نمی توان چانه زد و ذهن ما پر شده است از سمعیات غیرمدلل كه در خواب هم نباید به آنها شك كرد.

محافل فرهنگی ما زبانی سرشار از منقولات غربی یافته و به آن تعبد می ورزند و انكیزیسیون روشنفكری غرب با وسواس هزار بار شدیدتر و موهن تر، مراقب فكر كردن ماست و هر كس به این مقدسات، كفر ورزد یا مرتد شود به صلیب «تحقیر» و «تحریم» كشیده خواهد شد. آورندگان پیام مغرب زمین به بركت رسانه های جهانی غرب، در عالم فرهنگ، چنان حكومت نظامی اعلام كرده اند كه انتقاد از یك عالم علوم اجتماعی غرب یا از یك فیلسوف تحلیل زبانی یا یك كشیش متجدد انگلیسی، صد بار خطیرتر از انكار خدا و اخلاق و حقیقت در «عصر اعتقاد» شده است و مؤلف نقد خرد ناب- ایمانوئل كانت، فیلسوف مدرنیته- هرگز گمان نمی كرد كه با این كتاب، بنیاد یكی از جزمی ترین اصول عقاید را در طول تاریخ می گذارد.

امروز ساده ترین حرف های غربی را در ابهامی مقدس می پوشانند و حق داوری را از خواننده جهان سومی!! سلب می كنند. امروز بسیاریم كسانی كه می نویسیم بی آن كه دلالات واقعی آن چه را می نویسیم در نظر داشته باشیم افكار خود را فكر نمی كنیم. خود، حرف می زنیم اما حرف های خود را نمی زنیم. ما فكر نمی كنیم. ما فكر می شویم. امروز و هر روز، خرمن امتیازات و افتخارات را به پای پژوهشگران بی ضرر و فاضلان بی طرف می ریزند. گرچه اهل فضل شاید نابردبار و تنگ افق و تجاوز پیشه باشند اما «نقد ملتزم»، راست فتنه انگیز است و امروز، راست فتنه انگیز، از «دروغ مصلحت آمیز»، بالاتر است. در دورانی كه بضاعت یا جرأت نقد غرب را ندارند و فقط به آن فحش می دهند یا آن را می پرستند، مردان و زنانی فرهیخته و دقیق باید، تا به این مجاهدت علمی برخیزند و با شك در داده های انبوه ترجمه ای، خواب ذهنی جامعه علمی كشور را برآشوبند گرچه منتقد جدی، همواره تنهاست. ناقد ملتزم نیز می توانست نظاره كنان، تفاضل كند و چون فاضلان بی درد و بی مسأله و غایب از صحنه باشد كه جز در ازای «ما به ازای شخصی»، حاضر و بلكه قادر به فكر كردن و نوشتن نیستند و نه هرگز برای «اصول»، رنج نوشتن می برند و نه در راه دفاع از «حقیقت» و «فضیلت»، احرام تفكر می بندند اما اینان هرگز هیچ معضل بزرگ علمی را نیز حل نخواهند كرد زیرا مسأله ها را متفكران دردمندند كه حل می كنند و تا بوده چنین بوده و تا هست چنین است. زبان حل ناقد ملتزم، این است كه من به عنوان یك انسان، باید عكس العمل نشان دهم وگرنه، انسانیت من مشكوك خواهد شد و وقتی یك نویسنده، قلم به دست گرفت و شناخته شد، به محض آن كه در مورد مسأله معینی سكوت كند، همه خوانندگان حق دارند یقه اش را بگیرند كه چرا سكوت كردی؟

وقتی از «نقد»، سخن می گوییم، بی شك به تفاوت میان چاقوی جراحی با ساطور قصابی، توجه داریم و طرفین نقد باید هر دو ملتفت این تفاوت باشند. كوبیدن آدم ها در نقشه ما نیست و ما به ضرب و شتم ادله مخالفانمان نمی پردازیم. محافل فكری و مطبوعاتی ما احتیاج به هیأت منصفه های فكری دارند و البته اگر در حین نقد و تشریح كالبد یك مطلب، مقداری چركابه یا خون، نشت كند نباید جراح را جلاد نامید.»

در كشور ما یكی از نخستین تجربه های نسل دوم انقلاب در مواجهه انتقادی با میراث افراطی ترجمه از الهیات و علوم انسانی غرب بوده است كه در شكل نقد دین جدیدی كه در حال ساخته شدن بود ظهور كرد. دینی كه با انكار حقانیت و عقلانیت «معارف اسلام» و با انكار «حجیت متن دینی» آغاز شد و از طریق تركیب «سكولاریزم» با یك «عرفان تحریف شده» به دنبال توجیه مذهبی و عرفانی «الحاد» و ارایه یك «اسلام بدون معارف واضح عقلانی» و یك «اسلام منهای احكام و شریعت» بوده است.

این رویكرد به دنبال «عقل زدایی» از مفاهیم دینی و تبدیل «وحی» به یك «تجربه روانی و بشری» و نسبی سازی همه معارف و حقایق زبانی و «یقین ستیزی» و حاكمیت بخشیدن به گفتمان «اصالت شك» در حوزه دینداری بوده است و با جاسازی یك معنویت تخدیری و مبهم و بدون پایه نظری و یك «عرفان نمای غیرانبیایی» به جای «عرفان اسلامی» كه از سویی با «عقاید اسلامی» و از سویی دیگر با «قوانین اسلامی» در یك انسجام منطقی و نظری درتنیده است، تفكیك دین از «عقلانیت و حقوق بشر»(یعنی از عرصه اندیشه و عمل انسانی) و به ویژه انكار مفهوم «حكومت اسلامی» را تئوریزه می كرد ومی خواست به نام نواندیشی و اصلاح دین در آن واحد، هم حقوق و قوانین اسلام (به ویژه قوانین اجتماعی و حكومتی آن) و هم معارف حقه كتاب و سنت را تحت پوشش نوعی «الهیات سكولار» با تقلید از كشیش های متجدد غربی و كلام «لیبرال- پروتستان» نفی كند و نوعی اخلاق سكولار و معنویت سكولار را با پوشش ادبیات عرفانی ایران و اسلام، جایگزین عرفان حقیقی و معنویت ریشه دار و مثبت اسلامی كند.

این رویكرد می كوشید میان «پوزیتیویسم جدید» و «فلسفه تحلیلی» قشریون انگلیسی، در حوزه شناخت شناسی با «معنویت از نوع اگزیستانسیالیستی» غرب، رابطه نامشروع برقرار كند و با استفاده از افراطی ترین نحله های هرمنوتیك اروپا این دین جدید را به نام قرائت مدرن و انسانی از دین در بازار سیاه به كودكان عالم معرفت، گران بفروشد و باب «تفسیر به رأی» در متن دین را به نفع مذهب كنونی غرب بگشاید و در تمام این سالها هرگز حاضر به گفت وگوی شفاف و علمی توام با رعایت اخلاق و منطق و با شفافیت آكادمیك و در حضور اهل فضل نشد و نه كتباً و نه شفاهاً تن به این شفافیت نداد و نخواهد داد و همچنان ترجیح می دهد به جای پاسخگویی علمی در محضر اهل نقد و علم، تنها در محافل عمومی و تریبون های سیاسی و ژورنالیستی در داخل و خارج كشور حاضر شود به جای نوشتن كلمه «مار»، عكس مار را بكشد.

به نقل از سايت Aviny.com

امسال در اروپا 114 هزار نفر به اسلام گرويده اند

Fri, 21 Sep 2007 13:41:00 GMT

گرايش مردم نروژ به دين اسلام در ماه هاي گذشته افزايش چشمگيري يافته است .

به گزارش شبکه تلويزيوني الجزيره آمار مراکز تحقيق در اروپا نشان مي دهد شمار کساني که در سال 2007 در اين قاره

به اسلام گرويده اند به 114 هزار نفر مي رسد . اين رقم درنروژ امسال به بيش از دوهزار نفر افزايش يافته که بيشتر آنها

زن هستند . براساس گزارش شبکه تلويزيوني الجزيره کتاب هاي مذهبي و فلسفي در نروژ با استقبال زيادي روبرو شده

است و تحولات سياسي نيز کمک کرده است تا شمار کساني که در اين کشور اسلام مي آورند افزايش يابد.

کتابفروشي تانوم که بزرگترين کتابفروشي نروژ است اعلام کرد قرآن و انجيل مهمترين کتاب هايي هستند که مراجعه کنندگان زيادي دارند و از اين رو اين دو کتاب مقدس همواره در حال تجديد چاپ هستند. گزارشگر الجزيره افزود : بسياري از ناظران معتقدند حملات يازدهم سپتامبر و حمله به عراق موجب بيدار شدن ذهن غربي ها شد تا دين اسلام را بهتر بشناسند مهمترين تاثير اين بيداري آن بود که گرويدن به دين اسلام در ميان نخبگان جوامع غربي و مردم عادي افزايش پيدا کرد.

منبع: خبرگزاري فرهنگ انقلاب اسلامي

نفوذ رسانه اي صهيونيست

Sun, 16 Sep 2007 16:29:00 GMT

نفوذ رسانه اي صهيونيزم

در دنياي امروز استکبار جهاني و در راس آن اسرائيل و امريکا که خود در دست رهبران سياسي صهيونيزم است با نفوذ در کشورها و در دست گرفتن افکار رهبران آنها سعي در کنترل کشورها و دولت ها بصورت مستقيم و غير مستقيم دارند که اين سلطه گري بدليل ديدگاه رهبران مذهبي و سياسي قوم يهود در سالهاي اخير ايجاد شده است.

<**ادامه مطلب...**>

رهبران اين قوم همواره بدنبال نفوذ و ايجاد سلطه اقتصادي و سياسي و فرهنگي در جهان بوده ... البته اين ديدگاه بخصوص در حوزه هاي اقتصادي در طول تاريخ اين قوم از ابتدا مورد توجه رهبران اين قوم بوده است . که همين امر نيز باعث گرديده اين قوم از ابتدا داراي سرزمين واحد نباشد و در واقع بدليل مهاجرت هاي متعدد مردم اين قوم براي بدست آوردن فرصت هاي اقتصادي و تجاري پر سود اکنون پس از بدست آوردن منابع مالي سنگين مردم اين قوم به فکر ايجاد سرزمين واحد افتاده که متاسفانه اين امر منجربه اشغال سرزمين فلسطين گرديده است.

يکي از بارزترين چهره هاي يهودي که از اين سياست پيروي ميکند خانواده روچيلد ميباشد. اين خانواده به پنج شاخه آلماني– اطريشي– انگليسي– ايتاليايي و فرانسوي تقسيم و يک شبکه مالي بسيار عظيم را تشکيل مي دهند. البته بيشتر سلطه اين شبکه در جهان باعث گرديده که تمامي کشورهاي اروپايي و امريکايي مجبور به حمايت از افکار اين گروه باشند. چون اکثر سرمايه گذاري هاي عظيم در اين کشورها توسط اين شبکه و ديگر شبکه هاي زير مجموعه اين تفکر انجام و اداره ميشوند.

اين شبکه پر قدرت مالي حتي در زمان ناصر الدين شاه قاجار نيز به ايران وارد شد و در سفري که ناصر الدين شاه به اروپا داشت، يهوديان ايران از اين شبکه درخواست ملاقات با ناصرالدين شاه را مطرح کرده و اين ملاقات به تأسيس موسسه آليانس در ايران منتهي شد. موسسه آليانس سازماني اسرائيلي بود که در دهه 1860 ميلادي در پاريس تشکيل شد و در تمام دنيا با سرمايه خانواده روچيلدها و ديگر سرمايه داران يهود اداره مي شد و هدف اصلي آن تأسيس مدارس يهودي و بطور کلي نجات يهود و بازسازي دوباره اين قوم در دنيا بود و به واقع همين موسسه بود که نسل جديدي از يهوديان را پرورش داد.

نفوذ صهيونيزم در رسانه ها و مطبوعات دنيا:

در دنياي امروز با وجود ابزار هاي رسانه اي مختلف حجم بسيار بالايي از اطلاعات و اخبار و گزارشات مبادله ميشود که اين مبادله اطلاعات نقش بسزايي در اداره امور ايفا مي نمايد. در ميان رسانه ها هر يک بدنبال جذب مخاطب از شيوه هاي نويني سعي در ايجاد اعتماد و دادن اطلاعات جديد به مخاطبان خود دارند. از اين رو صهيونيزم جهاني با تشکيل غول هاي رسانه عظيم و مطبوعات پر تيراژ با سياست هاي کاملا هماهنگ اما غير مستقيم سعی در قبضه کردن افکار و عقاید ملت ها دارند.

بطور مثال 3 شبکه (ABC) ،(CBS) و (NBC) در حکم شبکه های مادر بوده و تقریباً تمامی شبکه های دیگر امریکا که نزدیک به 1100 شبکه می باشند، اخبار و گزارشات خود را از این 3 شبکه دریافت و به مخاطبان خود ارائه می نمایند. این در حالیست که شبکه (ABC) همکاری مداومی با موساد (سازمان جاسوسی رژيم صهيونيستي) دارد و همواره در حال پخش تصاویری برای نشان دادن مظلومیت قوم یهود می باشد و شبکه (NBC) نیز توسط فورد سیلورمان که یک یهودی است، اداره می شود و جالب توجه این است که اکثر شبکه های تلویزیونی عربی نیز از تحلیل ها و اخبار این شبکه ها استفاده می نمایند که نمونه آن ماهواره "عرب ست" است که روزانه برنامه های زیادی را به مردم کشورهای عربی تزریق می نماید.

البته این امر در حوزه مطبوعات نیز صادق بود و روزنامه های معروفی چون روزنامه تایمز و دیلی اکسپرس و بیش از 20 روزنامه دیگر تنها در کشور انگلستان و کلاً اروپا به تزریق افکار صهیونیزم می پردازند.

در همین راستا نفوذ صهیونیزم در عرصه سینما نیز قابل توجه است. سینما به عنوان "هنر هفتم"، نقش بسزایی در تبلیغ و ترویج افکار و عقاید بطور مستقیم و غیر مستقیم دارد.

در همین راستا صهیونیزم در حال حاضر بزرگترین کمپانی فیلم سازی جهان یعنی هالیوود را در اختیار دارد که با استفاده از برترین بازیگران و کارگردانان جهان در حال ساخت فیلم های مورد نظرشان می باشند.

هالیوود در دهه 1920 میلادی در حومه شهر لس آنجلس توسط برادران وارنر که از یهودیان اروپای شرقی بودند تأسیس شد. البته به غیر از هالیوود کمپانی های دیگری چون: "یونایتد آرتیس"، "والت دیسنی" و "فالکون" تاسيس شد که همگی تحت سیطره صهیونیزم می باشند.

از جمله اهداف نفوذ صهیونیزم در عرصه سینما:

1 – بسط ارزش های مادی که امروزه در غرب نیز متبلور شده است.

2- ایجاد الگوهای جدید برای جهان طبق منش صهیونیزم

3 – بی تمودن و تروریست جلوه های دشمنانشان از جمله مسلمانان

4 – جلوگیری از فشارهای توسعه طلبانه و القا سیاست های دروغین به مردم جهان

5 – جهانی کردن اسطوره ها و خرافات دروغ صهیونیزم از جمله هولوکاست