|
|
 |
منوی اصلی |
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
درباره خودم |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
خبرنامه |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
طراح قالب |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پیوندهای روزانه |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
آرشیو |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
لینک دوستان |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
این یک خدای سکولار است! <\/h2>
یک انقلاب وقتی شکست می خورد که خودش بخواهد شکست بخورد. یعنی از لحظه ای که آمادگی برای مردن و توهین شنیدن و عقب نشستن را در خودش بوجود بیاورد. قطعا چنین انقلابی خواهد مرد و دیگر اثری جز در تاریخ مکتوب از او باقی نخواهد ماند. به عبارت دیگر مرگ یک انقلاب حتما عمدی و خود خواسته است. انقلاب ها را نمی توان درهم شکست مگر اینکه خودشان بخواهند. انقلاب را موقتا می توان متوقف کرد ولی نمی شود آن را معدوم کرد. انقلاب بعد از اینکه ضربه ای بخورد تغییر شکل می دهد، تغییر تاکتیک می دهد اما منتفی نمی شود. اگر از در بیرونش کنند از پنجره وارد می شود. 15 خرداد 1342 سرکوب بشود 15 سال بعد از راه می رسد و همه اوضاع را به هم می ریزد...<\/h2>
|
سراج(جمعه 30 شهریور 86 ساعت 2:2 عصر )
دیدگاههای دیگران () |
|
|
|
|
|
|
|
لیست کل یادداشت های این وبلاگ
|
|
|
|
|
|
|
|
|
